ΚΥΠΑΡΙΣΣΙΑ

ΚΥΠΑΡΙΣΣΙΑ

Πέμπτη, 26 Μαΐου 2011

ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΒΟΥΔΟΥΡΗ ΣΕ ΔΗΜΗΤΡΗ ΡΕΠΠΑ

Διαβάστε την επιστολή Βουδούρη προς τον υπουργό μεταφορών, έχει αρκετό ενδιαφέρον.Κάποιοι μπορεί να πουν ότι φοβάται για τη θέση του,αλλά αν προσέξει κανείς το νόημα , έχει πραγματική αξία. Εμείς συγχαίρουμε το βουλευτή για τη θέση του ,ειδικότερα για την αναφορά του στις αμοιβές.

Ακολουθεί όλη η επιστολή

Αξιότιμε Υπουργέ, αγαπητέ Δημήτρη,

Διάβασα με ενδιαφέρον την πρότασή σου για μείωση των βουλευτών στους 200. Ανέτρεξα σε τοποθετήσεις σου προ της οικονομικής κρίσης, αλλά δεν βρήκα κάτι σχετικό. Συμπεραίνω επομένως ότι η τοποθέτησή σου σχετίζεται απευθείας με την ανάγκη εξοικονόμησης δημόσιων πόρων. Ωστόσο, η δημόσια τοποθέτησή σου γεννά σε μένα ορισμένα ερωτήματα....



Αν ο περιορισμός του αριθμού των βουλευτών είναι ένα εύλογο μέτρο οικονομικής εξυγίανσης, αυτό σημαίνει, εμμέσως πλην σαφώς, ότι η κοινοβουλευτική μας δημοκρατία λειτουργούσε μέχρι τώρα σπάταλα. Εφόσον έχεις διατελέσει επί 26 χρόνια βουλευτής και 9 χρόνια Υπουργός, μπορώ να συμπεράνω ότι η σημερινή σου τοποθέτηση αποτελεί και ένα είδος αυτοκριτικής; Η ερώτησή μου βέβαια έχει συλλογική έννοια, διότι η ενδεχόμενη αυτοκριτική μάς αφορά όλους, ως κίνημα.

Ο περιορισμός στους 200 πηγάζει από τη σχετική συνταγματική διάταξη, που ορίζει κατώτερο όριο ή προκύπτει από κάποια μελέτη, βάσει της οποίας ο αριθμός αυτός είναι ο καταλληλότερος για να εξασφαλιστεί ταυτόχρονα η σωστή εκπροσώπηση του ελληνικού λαού και η αποτελεσματική λειτουργία του κοινοβουλίου; Διευκρινίζω ότι δεν είμαι εξ' αρχής αντίθετος σε έναν τέτοιο περιορισμό. Αλλά απορώ πώς μπορεί να συνδεθεί αποκλειστικά με την ανάγκη περικοπών.

Με την λογική αυτή θα μπορούσαμε να σκεφτούμε ότι σε περίπτωση χρεοκοπίας (ο, μη γένοιτο) θα πρέπει να κλείσουμε την Βουλή;

Έχουμε αξιολογήσει τι συνέπειες θα είχε η μείωση των βουλευτών στην εκπροσώπηση των μικρών κομμάτων, στην ανανέωση του πολιτικού προσωπικού, στην λειτουργία των θεματικών επιτροπών κ.ο.κ.; Μήπως το θέμα του αριθμού των βουλευτών πρέπει να συνδεθεί με τον καινούργιο εκλογικό νόμο για τον οποίο έχουμε δεσμευθεί;

Τέλος, θα ήθελα να σε ρωτήσω αν, για λόγους δημοσιονομικής λιτότητας, θεωρείς σκόπιμο και τον περιορισμό του αριθμού των υπουργών, που σήμερα είναι περισσότεροι απ' όσους σε οποιαδήποτε άλλη περίοδο της μεταπολίτευσης.

Πέραν όμως από αυτές τις ερωτήσεις θα ήθελα να κάνω και ορισμένες επισημάνσεις και προτάσεις.

Η πρόταση περιορισμού του αριθμού των βουλευτών για λόγους δημοσιονομικής λιτότητας, χωρίς να ληφθούν υπόψη οι ανάγκες της δημοκρατικής λειτουργίας, η οποία προφανώς έχει ένα κόστος, περιέχει στοιχεία λαϊκισμού και αμφισβήτησης της έννοιας της δημοκρατίας. Μην ξεχνάμε ότι διαχρονικό επιχείρημα των κάθε είδους εχθρών της δημοκρατίας είναι ότι αυτή κοστίζει πολύ. Με την λογική αυτή θα μπορούσαμε να προτείνουμε αναθεώρηση του Συντάγματος για ακόμα πιο δραστικό περιορισμό των βουλευτών, ας πούμε σε 100 (δηλαδή περίπου δυο ανά νομό), και γιατί όχι σε 30 (περίπου δυο ανά περιφέρεια). Ποιό είναι τελικά το όριο;

Επίσης, αναδεικνύοντας ένα δευτερεύον, κατά την άποψή μου, θεσμικό θέμα (αριθμός των βουλευτών), αποφεύγουμε να θίξουμε το κύριο πρόβλημα, δηλαδή: πώς αυτοί οι βουλευτές έχουν λειτουργήσει μέχρι σήμερα; Φοβούμαι με άλλα λόγια ότι υπάρχει κίνδυνος να σκεπάσουμε με μια κανονιστική ρύθμιση ένα πολιτικό πρόβλημα. Και τελικά οι 200 να λειτουργήσουν αύριο, όπως και οι 300 χθες, ίσως βρισκόμενοι σε ακόμα πιο προνομιακή θέση και αναπαράγοντας τα ίδια κακώς κείμενα.

Αυτό που απαιτείται να βελτιώσουμε είναι τα ποιοτικά χαρακτηριστικά της λειτουργίας του Κοινοβουλίου. Κατά τη γνώμη μου, αν θέλουμε να δώσουμε το παράδειγμα σήμερα, έχουμε πολλές εναλλακτικές και συγχρόνως αποτελεσματικότερες επιλογές.

Πρώτον, να προβούμε σε μια συνολική αναθεώρηση της λειτουργίας της Βουλής, ώστε να εντοπίσουμε όλες τις σπάταλες πρακτικές που διαχρονικά, σε εποχές "παχιών αγελάδων", έχουν εδραιωθεί.

Δεύτερον, να καταργήσουμε, όπως έχω προτείνει στο παρελθόν, την έννοια του "μισθού" ή της "αμοιβής" του βουλευτή και να την αντικαταστήσουμε με την έννοια της αποζημίωσης εξόδων επί αποδείξει.

Τρίτον, να θέσουμε ένα όριο στις συνεχόμενες θητείες, που ένας πολίτης μπορεί να ασκήσει βουλευτική εξουσία, έτσι ώστε να καταρριφθεί η ιδέα ότι το βουλευτικό αξίωμα είναι τελικά ένα επάγγελμα, ενδεχομένως κερδοφόρο.



Ευχόμενος καλή δύναμη στο δύσκολο κυβερνητικό σου έργο.

Με τιμή,

Οδυσσέας Βουδούρης
Βουλευτής Μεσσηνίας

Δεν υπάρχουν σχόλια: